YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/28131
KARAR NO : 2019/10790
KARAR TARİHİ : 10.07.2019

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanık …’ın anılan Kanun’un 66/1-b, 73. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2018 tarihli ve 2017/233 Esas, 2018/105 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 01/04/2019 gün ve 94660652-105-68-3161-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/04/2019 gün ve KYB 2019/35420 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, kayden 01/01/1996 doğumlu olan sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 25/09/2012 tarihli ve 2008/254 Esas, 2012/763 Karar sayılı kararına ilişkin nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediği tarihte 18 yaşından küçük olduğu cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde yer alan; “Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz.” ve 58/5. maddesinde bulunan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler gereğince, söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2018 tarihli ve 2017/233 Esas, 2018/105 Karar sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair TCK’nin 58. maddesinin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılmasına, diğer yönlerinin aynen bırakılmasına, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.