Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2019/8431 E. 2021/4389 K. 14.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8431
KARAR NO : 2021/4389
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat
Cumhuriyet Savcısı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Katılan vekilinin 19.06.2014 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği görüldü.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
I-Sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz incelemesinde ;
İhbar üzerine olay tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada 59 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği olayda; olay tutanağında arama sırasında hazır bulunan sanığın eşi …’nun beyanında suça konu sigaraların sanığa ait olduğunu belirtilmesi, soruşturma aşamasında beyanı alınan …’nun suça konu sigaraların eşi …’ya ait olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın eşi …’nun ve tutanak tanıklarının beyanları alınıp sonucuna göre tüm deliller değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,
II-Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde ;
Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.