YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/5366
KARAR NO : 2006/7505
KARAR TARİHİ : 10.07.2006
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K…A R –
Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 7.4.1997 tarih 97/13 sayılı kararı ile Giresun Limanının İşletme hakkının davalı şirkete devredildiğini, sözleşmenin 10.maddesinde devredilen yerler için tahakkuk edecek her türlü vergilerin işletici firma tarafından ödeneceğinin hüküm altına alındığını, 2002 yılına kadar emlak vergilerinin davalı tarafından ödendiğini, 2002 yılı 2.taksitin müvekkilince ödenmek zorunda kaldığını, ödenen tutarın tahsili amacıyla girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin 37.maddesine göre sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafın tahkim yoluyla halledileceğini, vergi tahakkukunun 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 4.maddesi uyarınca kamu hizmeti gören limanların vergiden muaf olduğunu, belediyece yapılan tahakkukun yanlış ve geçersiz bulunduğunu,davacının hatalı tahakkuka rağmen ödeme yapmasının davacıyı haklı kılmayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığın sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanmadığı, davalıya yapılan tahsis, kiralama mahiyetinde olup, sözleşmenin 10.maddesi uyarınca emlak vergisinin davalıya ait olması gerektiği davalı tarafından ödenmesi gereken verginin davacı yanca ödenmesiyle davalının sebepsiz zenginleştiği, bu nedenle ödeme tarihinden takip tarihine kadar olan dönem için faiz talebinin yerinde olduğu gerekçeleriyle davalının itirazının iptaliyle takibin devamına, asıl alacak 16.505.350.000.TL’ye takipten itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen Giresun Limanı İşletme hakkı devir sözleşmesinin 26.maddesinde limanın kullanımında bulunan gayrimenkullerle ilgili olarak fiili teslimden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işleticiye ait olacağı öngörülmüştür.
Uyuşmazlık fiili teslim tarihinden sonraki dönemde ödenmesi gereken emlak vergilerine ilişkindir. Başka bir ifadeyle uyuşmazlığın sözleşmenin 26.maddesine göre çözümlenmesi gerekmektedir. Aynı sözleşmenin 37.maddesinde ise bu sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafta tarafların öncelikle sulh yoluna gidecekleri sulh olunmaması halinde tahkim yoluna gidileceği hükme bağlanmıştır.
Uyuşmazlık, sözleşmenin 26.maddesinin uygulanmasından kaynaklandığına göre mahkemece aynı sözleşmenin 37.maddesi hükmü gereğince ihtilafın tahkim yoluyla halli gerektiği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken anılan sözleşme hükmünün yorumunda hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.