Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2006/9902 E. 2007/2745 K. 19.03.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/9902
KARAR NO : 2007/2745
KARAR TARİHİ : 19.03.2007

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 20.08.2004 tarihli mutabakatla iptal edildiğini, taraflarca tutanakta yer alan hususların yerine getirilmesi ile karşılıklı hiçbir hak ve alacaklarının kalmayacağının hüküm altına alındığını, davalı şirketin 473 adet damacana bedeli 3.784 YTL borcunu ödemediğini belirterek 3.784 YTL asıl alacak, 756.80 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.540.80 YTL alacağın, asıl alacağa % 48 ve artan oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili firmanın 196 adet damacana borcunu kabul ettiğini, ancak 200 adet yabancı damacanaya ait listelerin müvekkili firmaya sunulmamış olması, sunulmuş olsa bile damacanaların alındığı müşterilerin aranarak halen müvekkili firma ürünü kullanıp kullanmadıklarının tespit edilemediği için bunların borç olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, 1.586 YTL dışındaki borcu kabul etmediklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yanlar arasındaki bayilik sözleşmesinin 12.5 maddesine göre sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek hesap uyuşmazlıklarının çözümünde davalı şirket kayıtlarının tek taraflı kesin delil niteliği taşıdığı, davalının davacıya 196 adet boş damacana bedeli olan 1.568 YTL borçlu olduğunu kabul ettiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 2.480 YTL asıl alacak, 340.06 YTL işlemiş faiz olmak üzere, 2.820.06 YTL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı, davasını 20.08.2004 tarihli “tutanak” başlıklı belgeye dayandırmıştır. Söz konusu belge bayilik ilişkisinin tasfiyesine yönelik düzenlemeler içermektedir. Bu durumda mahkemece anılan mutabakat metni üzerinde durulup değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.