YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/11844
KARAR NO : 2010/5947
KARAR TARİHİ : 12.05.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av…. ile davalı vek.Av…. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında yapılan tek satıcılık sözleşmesi uyarınca davalının ürettiği malların Türkiye genelinde sadece müvekkili tarafından pazarlanacağını, ancak davalının başka şirketlere de doğrudan mal sattığının tesbit edildiğini ileri sürerek sözleşmenin 9 uncu maddesinde gösterilen 25.000,-USD tutarındaki cezai şartın fiili ödeme tarihindeki kurdan çevrilerek tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili davacının birden çok üretici ile tek satıcılık sözleşmesi akdettiğini, toplam satışın % 9,215’inin müvekkilinden alınacağının hükme bağlandığını ancak davacının bu oranda alım yapmadığını, sözleşme uyarınca müvekkili tarafından belirlenen satış rakamlarını davacının kabul etmediğini, davacının amacının müvekkilinin ticari hayatını sonlandırmak olduğunu iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalının ürettiği malları, sözleşmeye aykırı biçimde üçüncü kişiye sattığı ve davacının cezai şarta hak kazandığı gerekçesiyle 25.000,-USD’nin aynen ya da fiili ödeme tarihindeki kurdan çevrilmek üzere karşılığı Türk Lirasını, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesinde gösterilen oranda faiz ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı yanın iddiası davalının tek satıcılık sözleşmesine aykırı biçimde üçüncü kişiye doğrudan mal satması nedeniyle cezai şart isteminden ibarettir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 1. maddesinde kapsamdaki mallar “b. Japon, k. Japon, köşe m, çıtçıt, takoz, k. sandık, b. sandık” olmak üzere tek tek sayılmıştır. Sunulan faturalardaki mallar ise “kanepe makası ve seryat”tır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bir bilirkişiden bu malların aynı mallar olup olmadığı, bir diğer ifade ile satım konusu malların sözleşme kapsamında bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte gösterilen nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte gösterilen nedenle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.