Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2009/13086 E. 2010/8204 K. 29.06.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13086
KARAR NO : 2010/8204
KARAR TARİHİ : 29.06.2010

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi
Tarih : 08.09.2009
Nosu : 1999-999

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin cari hesap alacağının tahsili için davalı şirket aleyhine icra takibine girişildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, davalı şirketin itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, … Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu belirtip yetki itirazında bulunmuş, esasa yönelik olarak da müvekkilinin 14.12.2007 tarihinde 3.840.68.-TL.tutarlı iskonto faturası düzenleyip davacıya teslim ettiğini, ayrıca 126.18.-TL.nin de davacı hesabına gönderildiğini bildirerek, müvekkilinin borcu olmadığını iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, dosya kapsamı, tarafların ticari kayıtları ve bilirkişi raporlarına göre davanın kabulü ile davalının icra takip dosyasındaki itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı yan, gerek icra takibine vaki itirazında, gerekse de davaya cevap dilekçesinde mal alımı karşılığında doğan 126.18.-YTL.nin davacı firma hesabına havale edildiği ileri sürülmüş, nitekim davalı defter ve kayıtları üzerinde yapılan incelemede takip tarihinden (02.07.2008) sonra davadan önce 07.07.2008 tarihinde 126.18.-TL.nin davalı şirket tarafından ödendiği tespit edilmiştir.
Bu durumda anılan ödeme gözetilerek bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.