YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5939
KARAR NO : 2010/3399
KARAR TARİHİ : 25.03.2010
Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı kurumun … abonesi olduğunu, 2004 yılı başında müvekkilinin mekanik sayaçtan elektronik sayaca geçiş yaptığını ve … tüketimini düzenli olarak ödediğini, davalının 28.12.2004 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden müvekkili hakkında ek tahakkuk yaptığını, yapılan itirazdan da sonuç alınamadığını, davalının hukuka aykırı işlemi nedeni ile dava açma mecburiyeti doğduğunu belirterek müvekkilinin ek tahakkuk nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili tarafından yapılan işlemin doğru olduğunu, davacıya ait ölçü gerilim trafosunun arızalı olduğunun tespit edilmesi üzerine dava konusu ek tahakkukun yapıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında … aboneliğine ilişkin sözleşme imzalandığı, davalının davacı hakkında ek tahakkukta bulunduğu, ek tahakkuka davacıya ait gerilim trafosundaki arızanın neden olduğu ve davacının davalıya 19.862.13.-TL. borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı kurum tarafından davacı abone aleyhinde sayaç arızası nedeni ile yapılan borç tahakkuku nedenine dayanmaktadır. Başka bir anlatımla davacı davalı kuruma 23.604.29.-TL. borçlu olmadığının tespitini talep etmektedir. Mahkemece davanın olumsuz tespit (menfi tespit) davası olduğu gözetilerek borçlu olunmayan miktarın belirlenmesi şeklinde hüküm kurulması gerekirken, olumlu tespit şeklinde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davanın kabul ve reddedilen miktarları gözetilerek yargılama gideri ve yargı harcının bu oranlara göre taraflar arasında dağıtılması gerekirken, davalı kurum aleyhinde fazla harç ve yargılama gideri takdirinde de kabul şekli itibarı ile isabet görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.