YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5448
KARAR NO : 2011/14993
KARAR TARİHİ : 30.11.2011
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan alacağı mallara karşılık muhtelif vade tarihli her biri 2.500.-TL.bedelli toplam 10.000.-TL.lik 4 adet çek verdiğini, ancak davalının malları teslim etmediği gibi çekleri de iade etmediğini ileri sürerek çeklerden dolayı davalıya borçlu olunmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmenin gereğini yerine getirdiğini, bunun faturalardan ve müvekkilinin ticari defterlerinden anlaşıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre dava konusu çeklerin davalı ediminin ifasına karşılık olarak verildiği davalının kabulünde olmakla ispat yükünün davalıya geçtiği, davalının ticari defterlerinde davacı adına düzenlenen faturaların ve davaya konu çeklerin kayıtlı olduğu, ancak davalının malların davacıya teslim edildiğine ilişkin irsaliye suretlerini ibraz edemediği, davalı vekilinin irsaliye ve faturaların ellerinde bulunmadığını beyan ettiği, davalının yemin teklifinde de bulunmadığı, çeklerin bedelsiz kaldığının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya davaya konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıya teslim edeceği mallara karşılık dava konusu çekleri verdiğini, mallar teslim edilmediği için çeklerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek menfi tespit davası açmıştır. Çek bir ödeme vasıtası olup mevcut bir borcun tasfiyesi amacıyla verildiğinin kabulü gerekir. Aksinin yani avans olarak verildiğini ispat yükü davacı borçludadır. Davalının ticari defterleri üzerinde yapılan incelemede 20.11.2007 tarihli 35.000 TL bedelli faturanın kayıtlı olduğu belirtilmiştir. Çekler faturanın düzenlendiği tarihten sonra 20.12.2007 tarihinde verildiğine göre davacı tarafça çeklerin avans olarak verildiğinin HUMK’nun 290 (HMK.m.201) maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlanması gerekir. Mahkemece bu yönler gözetilerek ispat yükünün kime düştüğü belirlenip toplanan deliller hep birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.