YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1174
KARAR NO : 2013/7126
KARAR TARİHİ : 18.04.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki ceza-i şart alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili … tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının müvekkilinin Tüpgaz bayisi olduğu sırada dava dışı … AŞ.’nin ürünlerini sattığının belirlenmesi üzerine sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek sözleşmenin 28. maddesi gereğince 20,000 TL cezai şartın 24.04.2008 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle iş yerini kapattığını, dava dışı şirketin ürünlerini satmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının iş yerinde dava dışı şirkete ait tüpleri sattığının mahkeme aracılığıyla tespit edildiği, BK’nun 161. maddesi gereğince cezai şartın tenkis edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Davacı vekilinin temyizine gelince; dava, taraflar arasındaki sözleşmenin 28. maddesinde öngörülen cezai şart istemine ilişkin olup dosyaya sunulan 31.05.2010 tarihli bilirkişi heyeti raporunda sözleşme uyarınca hesaplanan cezai şart miktarının 237.524,00 TL olduğu belirtilmiştir.
Taraflar tacir olup somut olay bakımından uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nun 24. Maddesi uyarınca kural olarak tacir olan borçlu cezai şarttan indirim yapılmasını isteyemez ise de kararlaştırılan cezai şart miktarının borçlunun ekonomik yönden mahfına sebep olabilecek şekilde fahiş olduğunun saptanması halinde bundan indirim yapılabileceği Yargıtay’ca kabul edilebilmektedir. Nitekim yerel mahkemece de indirim yoluna gidilmiştir. Nevar ki mahkemece bilirkişi raporuyla belirlenen toplam cezai şart miktarı üzerinden indirim yapılarak talepde gözetilmek suretiyle bir hüküm kurulması gerekirken kısmi dava olarak açılan bu davada dava konusu edilmiş olan kısım yönünden indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.