YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/291
KARAR NO : 2013/7152
KARAR TARİHİ : 18.04.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile … ili … ilçesi Kuloğlu mahallesinde bulunan … ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1. kattaki 2 nolu bağımsız bölümün satışı hususunda anlaşıp davalıya 480.000 TL ödeme yaptığını, davalı banka tarafından satış işlemleri sırasında 1. kattaki 2 nolu bağımsız bölümün satılacak yer diye kendisine gösterildiğini, bundan sonra satışın yapıldığını, ancak Kadastro Müdürlüğünün 11.05.2011 tarihli satış işleminde kendisine aynı taşınmazdaki 2. kattaki 3 nolu bağımsız bölümün satışının yapıldığını, okur yazarlığı olmadığı için 2. kattaki 3 nolu bağımsız bölümün adına tescil edildiğini, öte yandan kendisinin 1. kattaki 2 nolu bağımsız bölümün maliki zannedip bir ay boyunca burada tamirat yaptırdığını, bu yerin gerçek sahibinin kendisini uyarması sonucu gerçek durumu anladığını belirterek satışın iptali ile satış bedeli ile tamirat masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre, davacının dava konusu taşınmazdaki 1. kat 2 nolu bağımsız bölümü alıyorum zannettiği halde davacıya aynı taşınmazdaki 2. kat 3 nolu bağımsız bölümün tapuda devrinin yapıldığı, her ne kadar her iki yerin tapuya kayıtlı olması nedeniyle satım konusu yerin hangisi olduğunun tespiti mümkün ise de özellikle davalı banka çalışanı tanık …’in bankaya ait yerin 1. kat 2 nolu bağımsız bölüm olan yer olarak bildiği ve adı geçen tanık tarafından satılacak yer diye bu yeri gösterdiği, davacının iradesinin sakata uğratıldığı, yine davacıya devredilen yerin davacının yapmayı düşündüğü kafe işletmeciliğine uygun olmadığı, bu anlamda 1. kat 2 nolu bağımsız bölümün bu iş için daha uygun olduğu gerekçeleriyle satış sözleşmesinin iptaliyle davalıya ödenen 480.000 TL’nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.