YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7880
KARAR NO : 2013/11108
KARAR TARİHİ : 13.06.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkili müflis şirketin davalıya Finansal Kiralama sözleşmesinden dolayı borcu bulunmadığını, aracı haksız olarak elinde tuttuğunu belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 34 UR 3093 plakalı aracın müflis idare adına devrine, müvekkilinin davalı tarafa 10.5.2000 tarihli finansal kiralama sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davaya ve sözleşmeye konu aracın finansal kiralama sözleşmesine göre davalıya teslim edildiğini, ancak davalının Finansal Kiralama Kanunu’nun 23. ve 24. maddeleri gereğince aracın mülkiyetini devralmadığını, davacı şirketin aracı sözleşmeye aykırı olarak işletmesi nedeniyle 2008 yılında şirket hakkında idari para cezası düzenlendiğini, müvekkilinin bu para cezasını 24/12/2009 tarihinde ödemek zorunda kaldığını, bu bedelin tahsili için davacıya fatura kesildiğini, faturaya itiraz edildiğini, davacıya noterden ihtar çekildiğini, Kadıköy 8. İcra Müdürlüğü’nün 2010/6083 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, takibe itiraz edildiğini, davacı hakkında iflas kararı verildiğini, yasanın 13. maddesi gereğince malın bakımından ve korunmasından kiracının sorumlu olduğunu, masrafların kiracıya ait olduğunu bildirerek açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasında akdedilen 2000/22605 nolu Finansal Kiralama Sözleşmesi’nin 3.2 maddesine göre; kiralayanın kiracının sözleşmeden doğan kiralama bedeli, akdi, kanuni, temerrüt faizleri, masraflar, tazminatlar ve benzeri diğer yükümlülüklerini ifa etmedikçe malın mülkiyetini kiracıya devretmemek, verilecek mehil içinde de bu borçların ödenmemesi halinde satıştan rücu etmek hakkına sahip olduğu, yine sözleşmenin 4.3. maddesine göre; kiracının sözleşme giderleri ile kiralayan tarafından yapılan diğer her türlü giderler ve sözleşmenin hüküm ifade etmemesi nedeniyle kiralayanın maruz kaldığı tüm zararları ile masrafları faiziyle birlikte ödemek zorunda olduğu, yine vergiler ve masraflar başlıklı 10. maddesine göre; kiracının sözleşmenin imzalanmasından önceki ya da sonraki herhangi bir dönemde malın kiracıya teslim edilmiş olması şartıyla bağlı olmaksızın hangi sebeple olursa olsun ödenmesi gereken ve malın aynına bağlı olsun ya da olmasın her türlü vergi, ek vergi ve benzeri harç, resim, katılma payı, fon, prim, ücret, aidat, sigorta primi, muayene, tespit, nakliye, ihbar, tazminat, cezalar ve ödemelerin limiti aşan mülkiyet farklarını, kiralayanın ilk yazılı bildiriminden sonra tayin edeceği süre içinde nakten ve defaten ödeyeceğinin, ödenmediği taktirde kiralayan yönünden fesih sebebi oluşturduğunun ve tüm bu hususlardaki itiraz ve haklarından gayri kabili rücü olarak feragat edeceğinin kabul edileceğinin hüküm altına alındığı, bu hükümler uyarınca davacının Finansal Kiralama Kanunu kapsamında davalıdan kiraladığı henüz mülkiyeti davacıya devredilmemiş bulunmakta olan aracın vergi ve cezalarını ödemediği, Finansal Kiralama Sözleşmesi hükümleri uyarınca vergi ve cezaların ödenmesi yükümlülüğünün davacıda olduğu, sözleşmenin 3.2. maddesine göre davacı bu yükümlülükleri ifa etmedikçe mülkiyetin davacıya devredilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
(2) Mahkemece davanın reddine karar verilerek alınması gereken harç miktarının 24,30 TL olduğunun belirlendiği ve alınması gereken harç miktarının 840,00 TL’den mahsubu ile bakiye kalan 815,70 TL’nin talep halinde davacıya iadesine karar verildiği, ancak dava açılırken 395,55 TL peşin harç yatırıldığı, mahkemece bu miktar üzerinden mahsup yapılması gerekirken 840,00 TL üzerinden mahsup yapılması doğru görülmemiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin atfı uyarınca 1086 Sayılı HUMK’ un 438/7. maddesine göre düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) nolu bendinin hükümden tamamen çıkarılarak, yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi uyarınca alınması gereken 24,30 TL nin davacı tarafından peşin yatırılan 395,55 TL’den mahsubu ile bakiye 371,25 TL nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.