YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/20283
KARAR NO : 2018/5471
KARAR TARİHİ : 05.11.2018

Davacı … vek. Av. … ile davalı Türkiye …Bankası A.Ş. vek. Av. … aralarındaki itirazın iptali davası hakkında …2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tic. Mah. Sıf.) verilen 07/06/2016 gün ve 2016/124 E. – 2016/805 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp konuşuldu.

– KARAR –

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190 TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 868,93 TL olması nedeniyle 07/06/2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.