Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2017/1507 E. 2019/1317 K. 04.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/1507
KARAR NO : 2019/1317
KARAR TARİHİ : 04.03.2019

19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki menfî tesbit davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– KARAR –

Davacı vekili, davacı tarafından kullanılan kredi kartı borcunun ödenmemesi üzerine dava dışı banka tarafından takip başlatıldığı, takipte talep edilen faiz oranının %108 olduğunu, dava dışı bankanın alacağını davalıya temlik sözleşmesi ile devrettiğini, istenen faiz oranının gabin oluşturduğunu iddia ederek davalıya borçlu olmadığının tesbiti ile fazla ödenen miktarın istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, taraflar arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesinin her iki tarafı bağlayıcı nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, uzman bilirkişi kurulu tarafından alınan raporda davacının dava tarihi itibariyle davalı şirkete borçlu olmadığının tesbit edildiği, fazla ödeme nedeniyle davalıdan 6.197,85 TL’nin istirdadını istemekte haklı olduğu, bu miktara dava tarihinden itibaren TCMB avans faizi oranında temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği, bilirkişi raporunda belirtilen görüş ve düşüncelerin mahkemece de uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davalı alacaklı tarafından davacı borçlu aleyhine kredi kartı kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine karşı tüketici tarafından açılmış menfî tesbit davasıdır. Bu itibarla davayı Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görmek gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla görülmesi doğru olmamıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.