YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2371
KARAR NO : 2019/481
KARAR TARİHİ : 24.01.2019

Davacı … vek. Av. … ile davalı …. vek. Av. … aralarındaki alacak davası hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 16/02/2017 gün ve 2016/463 E. – 2017/61 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

– KARAR –

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 3.110 TL ‘dir. Davacı vekilinin temyize konu ettiği miktarın 2.366,69 TL olması nedeniyle 16/02/2017 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.