YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17995
KARAR NO : 2012/42654
KARAR TARİHİ : 03.10.2012

Tebliğname No : 6 – 2010/40057
MAHKEMESİ : İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/04/2008
NUMARASI : 2004/1039 (E) ve 2008/421 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,
1-Sanıklara isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezasından fazla olduğu gözetilmeden hükmün tefhim edildiği 16/04/2008 tarihli celsede sanıklardan A.. M.. ve E.. Ö..’nın müdafileri hazır bulundurulmaksızın hüküm kurularak 5271 sayılı CMK.nun 150/3, 151/1, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,
2-Aynı yargı çevresi içindeki bir cezaevinde başka bir suçtan hükümlü bulunduğu Uyap kayıtlarından anlaşılan sanık A.. M..’in duruşmadan bağışık tutulması konusunda bir istemi olmamasına rağmen, cezaevinden getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 193/1. ve 196/1.maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
3-Şikayetçiye ait evin kapının muhkem olup olmadığı hususunda bir tespit yapılmadığı gibi, yargılama aşamasında da açıklığa kavuşturulmamış olması karşısında; öncelikle bu hususun belirlenerek, sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun ilgili hükümleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 151/1, 116/1, 119/1-c. maddeleri olaya ayrı ayrı uygulanarak, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılarak, sanıklar Adem ve Ercan’ın adli sicil kayıtlarına göre aynı cins suçtan dolayı mükerrer bulunmaları nedeniyle haklarında 765 sayılı TCK.nun 522.maddesinin uygulanamayacağı dikkate alınarak, sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin sanıklar lehine olduğu kabul edilmesine rağmen 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi de uygulanarak karma hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar E.. Ö.. ve M.. B.. müdafileri ile Sanık A.. M..’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.