YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20570
KARAR NO : 2012/42581
KARAR TARİHİ : 02.10.2012

Tebliğname No : 6 – 2010/35052
MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/04/2007
NUMARASI : 2006/421 (E) ve 2007/190 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7/56 sayılı kararında da ayrıntıları açıklandığı üzere, zorunlu müdafiye tebliğ edilen ve kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi bulunmayan sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kendisine tebliğ edilinceye kadar temyiz hakkı bulunacağından, hükmün süresinde temyiz edildiği, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 Sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 Sayılı CMK.nun 230/1-a maddesi uyarınca gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne yer verilmemiş ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi ile Asliye Ceza Mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet Savcısının bulunmayacağı şeklinde yapılan düzenleme karşısında bu aykırılık sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bu huhustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141., 5271 sayılı CMK.nın 34/1., 230. ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7.maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.