Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/26635 E. 2012/49085 K. 25.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26635
KARAR NO : 2012/49085
KARAR TARİHİ : 25.12.2012

Tebliğname No : 2 – 2012/66968
MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/01/2012
NUMARASI : 2010/542 (E) ve 2012/59 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK.nun 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; sanığın olay gecesi 22.00 sıralarında mağdurun işyerinin muhkem olduğu belirlenen kapı kilidini kırarak içeri girip gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanunun 151/1. ve 116/2-4. maddelerine uyan mala zarar vermek ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu , ancak; mağdurun 30.01.2007 günlü oturumda sanık hakkında şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında, 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 Sayılı TCK.nun 142. maddesine eklenen 4. fıkranın yürürlük tarihi olan 06.12.2006 gününden önce işlenen mala zarar vermek suçu hırsızlık suçu ile birlikte işlense dahi soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu bu nedenle suç tarihi itibari ile soruşturması ve kovuşturması mağdurunun şikayetine tabi olan mala zarar vermek suçundan işlem yapılamayacağı ve ceza hükmü kurulamayacağı nazara alınıp sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4. maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak hükümlü lehine olan yasa hükümlerinin belirlenmesi ve uygulanması gerekirken, uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d ve 151/1. maddeleri lehe yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan değerlendirme ve karşılaştırmada esas alınarak hatalı değerlendirme ve yasa karşılaştırması sonucu 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş hükümlü müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.