Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/27732 E. 2013/2884 K. 14.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/27732
KARAR NO : 2013/2884
KARAR TARİHİ : 14.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız Yararlanma, Mühür Bozma
HÜKÜM : Mühür Bozma ve Karşılıksız Yararlanma Suçlarından Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2004 tarih ve 2004/1-2004/101 karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, 4667 Sayılı Kanun ile değişik 1136 Sayılı Avukatlık Kanununun 164/son maddesi gereğince hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hükmolunan vekalet ücretinin katılan asil yerine vekiline verilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ”vekalet ücretinin katılan vekiline verilmesine” ilişkin ibarenin hüküm kısmından çıkartılarak yerine ”vekalet ücretinin katılana verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, “yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer

olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu değerlendirilip, anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince; öncelikle, sanığa “süresi içinde doğan zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.