YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14014
KARAR NO : 2014/4640
KARAR TARİHİ : 20.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Ayrıntılar Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56, 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı ve 20.03.2012 gün ve 2011/235 esas, 2012/110 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun talimat mahkemesinde alınan savunmasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun yargılandığı Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2011 günlü hükmünü mahkemenin istemi üzerine görevlendirilen zorunlu savunman Av. yüzüne karşı verilip adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan savunmandan suça sürüklenen çocuğun haberdar olmadığı anlaşıldığından:
28.01.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa tebliği ile savunmanının temyizine açıkça karşı çıkılmaması halinde zorunlu savunman tarafından yapılmış bulunan temyiz başvurusunun temyiz davasına esas teşkil edeceğinin tebligat belgesinde belirtilmesine, ayrıca temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.