YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21973
KARAR NO : 2014/10020
KARAR TARİHİ : 10.04.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Akrabası olan şikayetçinin evinde iki gün misafir olarak kaldıktan sonra vedalaşarak gideceğini söyleyen ve çoğalttığı anahtar ile şikayetçinin evde olmadığı sırada evine girerek hırsızlık eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi yerine, aynı Kanunun 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, önceki mahkumiyeti kesinleştikten sonra yeni bir suç işlenmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanacağı ve bunun için cezanın infaz edilmiş olmasının gerekli olmadığı gözetilerek, … Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2005 tarih ve 158-302 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 448, 59 ve 81. maddeleri uyarınca verilen ve 19.02.2007 tarihinde kesinleşen 21 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken yerinde olmayan gerekçe yazılı şekilde 58. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “… Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2005 tarih ve 158-302 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.