YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30708
KARAR NO : 2014/19436
KARAR TARİHİ : 09.07.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında yaşı nedeniyle indirim yapılırken uygulanan Kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesi yerine aynı Kanunun 31/2.maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın tayini sırasında alt sınırdan ceza belirlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması sırasında gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezaların hapse çevrilemeyeceği ancak, aynı maddenin 11.fıkra hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.