Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/489 E. 2014/3521 K. 11.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/489
KARAR NO : 2014/3521
KARAR TARİHİ : 11.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında temyiz talebinin reddine dair verilen ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 25/07/2012 gün ve 2010/730 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Şikayetçinin kamu davasına katılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda katılan yerine şikayetçi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hüküm kurulurken birden fazla kişi ile birlikte atılı suçu işlediğinden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin de uygulanması gerektiği halde uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’ ın kamu hizmetine tahsis edilen muhtarlık binasına girerek hırsızlık yaptığı anlaşıldığından eyleminin TCK.nun 142/1.a maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasanın 142/1. b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ceza miktarı aynı olup sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Sanık …’ ın kamu hizmetine tahsis edilen muhtarlık binasına hırsızlık yapmak için zarar verdiği anlaşılmakla eyleminin TCK.nun 152/1. a maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasanın 151/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek sanığa eksik ceza tayini,

b-Sanıklar hakkında düzenlenen olay ve yakalama tutanağında sanık Ramazan’ ın bir kısım eşyaların evinde olduğunu polislere söyleyip kendi rızası ile iade ettiği, 30/12/2010 tarihli duruşmada ise yakınanın, sanıklar Ramazan ve Levent’in babalarının 2500 TL para ödeyerek zararını giderdiğini, şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle hırsızlık suçu ile ilgili olarak yakınana soruşturma aşamasındaki isteğe bağlı geri verme nedeniyle rızası sorularak olumlu yanıt alınması halinde 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinin 4. fıkrası aracılığıyla 1. fıkrası aksi halde aynı Yasa maddesinin 2. fıkrasının sanık hakkında uygulanması, mala zarar verme suçu ile ilgili ise yukarıda açıklandığı üzere kovuşturma aşamasında yakınanın tüm zararları giderildiğinden TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken yapılmayarak sanık …’ a her iki suçtan fazla ceza tayini,
c- Sanık …’ ın diğer sanıklar Levent ve Ramazan’ dan suça konu eşyaları satın aldığına veya suça iştirak ettiğine ilişkin cezalandırmaya yetecek kesin ve yeterli delilin bulunmaması karşısında; hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.