YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10624
KARAR NO : 2014/26312
KARAR TARİHİ : 11.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan, sanık hakkında kurulan 30/09/2010 tarihli hükmün, sanık müdafii tarafından süresinden sonra temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay’a gönderilen dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için iade edilmesi” üzerine sanık hakkında verilen 03/04/2013 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği dava dosyasında;
1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 30/09/2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve 11.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24/11/2012 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 03/04/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 30/09/2010 tarihli mahkumiyet hükmünün süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iade kararı
üzerine mahkemece yeniden kurulan hükmün uyarlama yargılaması olarak kabul edilmesi gerektiğinden, uyarlama yargılaması sonucunda sanık hakkında kurulan 03/04/2013 tarihli hükmün sanık müdafi tarafından temyiz edildiği belirlenmekle yapılan incelemede;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ile 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasa’nın 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.