YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11995
KARAR NO : 2014/25070
KARAR TARİHİ : 30.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan sanık hakkında kurulan 06.05.2010 tarihli hükmün sanık tarafından süresinden sonra temyizi üzerine, mahkemesince 13.01.2011 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ek kararın da temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dava dosyasının, “02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 6352 sayılı Kanun’un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması” için 26.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine verilen 28.03.2013 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edildiği olayda; sanığın süresinde temyiz etmemesi nedeniyle 06.05.2010 tarihli mahkumiyet kararının kesinleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin reddine dair 13.01.2011 tarihli karara yönelik temyiz istemi ile kesinleşen hükme ilişkin uyarlama yargılaması niteliğinde olan 28.03.2013 tarihli karara yönelik temyiz isteminin ayrı ayrı incelenmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 13/01/2011 gün ve 2009/68 Esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın ONANMASINA,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 28.03.2013 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasa’nın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı
başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasa’nın 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.