YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14842
KARAR NO : 2015/22529
KARAR TARİHİ : 07.12.2015
Tebliğname No : 2 – 2013/43577
MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/12/2012
NUMARASI : 2012/679 (E) ve 2012/889 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Anayasa Mahkemesi’nin 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak, anılan madde uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın 12/04/2013 tarihli dilekçesi ekinde sunmuş olduğu, 11/04/2013 tarihli psikiyatrist ‘nun hazırladığı belgede sanığın psikotik bulgulu depresyon tanısı ile tedavi gördüğünün ve hastalığının 1 yıldan uzun süredir devam ettiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın Adli Tıp Kurumu ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek üzerine atılı suçu işlediği sırada 5237 sayılı TCK’nın 32/1. maddesi kapsamında, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor alınması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Gerekçeli karar başlığında mağdur nun adının olarak, doğum tarihinin de 04/07/1992 yerine 2012 olarak yazılması, yine ‘nın doğum tarihinin 14/06/1991 yerine 1991 olarak yazılması,
3- Sanığın suç tarihinde mağdurların apartman girişine bıraktıkları 3 adet bavulların birinden mağdur ait ayakkabıyı ve mağdur J’nın da bavulunu çalması şeklindeki eyleminde; bavulların sayısı, sanığın mağdurların bavullarını bina girişine bıraktığını görmemesi ve sanığa bu bavulların arkadaşlarına ait olduğunu söyleyen tanık ‘ın da ayrıca bavulların ayrı ayrı kişilere ait olduğunu belirtmemesi nedeniyle, suça konu eşyaların iki ayrı müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığından, cezasından 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.