YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14974
KARAR NO : 2015/22934
KARAR TARİHİ : 10.12.2015
Tebliğname No : 2 – 2013/48853
MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/12/2012
NUMARASI : 2012/170 (E) ve 2012/2617 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar E.. E.., Ç.. B.., A.. B.., M.. A.. hakkındaki beraat hükümleri ile sanık Ü.. A.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
Sanık N.. A.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/505 Esas- 2010/638 Karar sayılı ilamında bulunan hapis cezalarından en ağırının tekerüre esas alınması gerekirken ilamdaki bütün cezaların tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin tatbikine ilişkin bölümün çıkarılması ile “sanığın Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/505 esas- 2010/638 Karar sayılı ilamındaki 2 yıl hapis cezası ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA
Sanıklar N.. A.. ve Ü.. A.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
1- Sanıklar N.. A.. ve Ü.. A..’ın işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık Nedim’in tekerrüre esas alınan Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/505 Esas- 2010/638 Karar sayılı ilamında bulunan hapis cezalarından en ağırının tekerüre esas alınması gerekirken ilamdaki bütün cezaların tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.