Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/16289 E. 2015/22384 K. 03.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16289
KARAR NO : 2015/22384
KARAR TARİHİ : 03.12.2015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık M.. Ç.. hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 1200 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık A.. B.. hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 05/12/2012 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanığın müştekiye ait yol kenarında bulunan kilitli kamyoneti düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemine uyan TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,
3- 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 324.maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki giderinin Devlet Hazinesi’ne yüklenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.