YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17701
KARAR NO : 2015/20974
KARAR TARİHİ : 17.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/130952
MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/02/2013
NUMARASI : 2012/858 (E) ve 2013/130 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir” hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında erteleme hususu değerlendirilmeden açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun’un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “ değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun’a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; sanığın müştekinin çalıştığı hastaneden bir adet kaşe çalmak biçimindeki eyleminde TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.