Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/19401 E. 2015/8911 K. 27.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19401
KARAR NO : 2015/8911
KARAR TARİHİ : 27.04.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/140866
MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2011/314 (E) ve 2013/47 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Suça sürüklenen çocuk M.. G.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık S.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3- Suça sürüklenen çocuk M.. G.. ve sanık S.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların yakınanlara ait eşyaları çaldıktan sonra polis tarafından suça konu eşyalarla birlikte yakalandıklarında, temyize gelmeyen sanık S.. A..’ın eşyaları çaldıkları araçları göstererek soruşturma aşamasında çalınan eşyaların yakınanlara iadesini sağladığı anlaşılmakla sanıklar hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.