YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21018
KARAR NO : 2015/23263
KARAR TARİHİ : 16.12.2015

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, müşteki tarafından suça konu aracın 08/05/2008 tarihinde İzmir ili Buca ilçesindeki evinin önünde park halinde iken çalındığının ihbar edilmesinin ardından, suça konu araç 28/05/2008 günü saat 01.00 sıralarında Kırıkkale ilinde içinde sanık da bulunduğu halde, park halinde iken yakalanmış ise de; sanığın savunmasında suça konu aracı isimli kişiden para alacağına istinaden satın aldığını ve bu aracı dosyaya ibraz ettiği oto satış mukavelesine göre 15/03/2008 tarihinde (ki suç tarihinden önce) isimli kişiye devrettiğini, bu süreçte altı ay kadar aracın iş yerinin önünde kaldığını beyan etmesi ve gerek tanıklar yeminli anlatımları, gerekse dosya içerisindeki ilgili mukavele evrakının bu hususu doğrulaması, yine suça konu aracın motorlu taşıtlar vergisinin suç tarihinden önce sanık tarafından Develi ilçesinde ödendiğinin dosya içinde bulunan banka dekontu ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
Kabule göre de, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun’un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda “suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği malın değeri” nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, takdiren 265 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK’nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.