YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/38041
KARAR NO : 2017/7933
KARAR TARİHİ : 12.09.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık …’ın ve sanık … müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu, yokluklarında verilen hükmün sanıklar …. ve … müdafii Avukat …’e 12/02/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, hükmün 19/03/2014 tarihinde bizzat sanık …’a tebliğ edilmesi yeni bir temyiz hakkı ve süresi vermeyeceğinden, hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24/03/2014 tarihinde temyiz eden sanık …’ın ve 24.02.2014 tarihinde temyiz eden sanık … müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık … hakkında hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma suçlarında kurulan hükümler yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. Maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin
24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün
görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Tekerrür uygulamasına esas alınan Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2007 gün ve 2006/844 Esas, 2007/149 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarına ilişkin hüküm fıkralarından; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımların çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.