Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/5022 E. 2015/8846 K. 27.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5022
KARAR NO : 2015/8846
KARAR TARİHİ : 27.04.2015

Tebliğname No : 2 – 2012/264132
MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/06/2012
NUMARASI : 2011/720 (E) ve 2012/697 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanığın aynı yargı çevresindeki Ankara 1 no’lu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 05/06/2012 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmeyerek müştekiye ait büfeye hiç gitmediğini ve müştekinin telefonunu kullanmadığını beyan etmesi, 25.08.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre suça konu büfeden ele geçen parmak izinin müştekiye ait olması, müştekinin yargılama aşamasında alınan beyanında sanığı tanımadığını, olay günü kendi telefonundan yaptığı aramaları takip ederek sanığın kimlik ve adres bilgisine ulaştığını, çalınan çantada bulunan kredi kartından harcama yapıldığını beyan etmesi karşısında, öncelikle mümkünse sanığın duruşmaya çağrılarak müştekiyle yüzleştirilmesi, yüzleştirmenin mümkün olmaması durumunda sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek suç tarihinde büfeye gelip müştekinin telefonuyla görüşme yapan kişinin sanık olup olmadığının belirlenmesi, müştekinin olay günü kullandığı hattın görüşme dökümleri getirtilerek sanığın görüşme yaptığı kişilerin tanık olarak beyanlarının alınması, müştekinin kredi kartından yapılan harcamaların ayrıntılarının ilgili bankadan sorularak sanıkla harcamalar arasında bağlantı bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.