Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/8015 E. 2014/8243 K. 26.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8015
KARAR NO : 2014/8243
KARAR TARİHİ : 26.03.2014

Elektrik hırsızlığı suçundan sanık …’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/2, 522, 59/2 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri uyarınca 608.400.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2003 tarihli ve 2002/541 esas, 2003/24 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün yaptığı arşiv kaydının silinmesi talebi üzerine, söz konusu ilâmın adlî sicil ve arşiv kaydından silinmesine ilişkin … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2012 tarihli ve 2012/376 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/01/2014 gün ve 2013/920-2817 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2014 gün ve 2014/23042 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ve 3682 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun 8. maddesi uyarınca arşiv kaydının silinmesine karar verilmiş ise de, karar tarihinden önce 11/04/2012 tarihli ve 28261 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Adlî Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğini Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 12. maddesinin 1. fıkrası (b) bendi ile arşiv kayıtlarının silinmesi koşullarının yeniden düzenlendiği, yapılan değişiklikle yasaklanmış hakların geri alınması koşuluyla 15 yıllık sürenin geçmesi halinde arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin Adlî Sicil ve istatistik Genel Müdürlüğünce yapılacağının hükme bağlanması karşısında, 11/04/2012 tarihinden itibaren adlî sicil ve arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin münhasıran Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara ilişkin mahkûmiyet bilgilerinin adli sicilden çıkartılması 5352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinde düzenlenmiş, suç tarihi itibarıyla, yasanın yürürlük tarihinden önceki kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanuna göre süre yönünden silinme koşulu oluşanların silinmesi mümkün olup, Anayasanın 76. maddesi ile özel kanun hükümleri saklı tutulmuştur. Hırsızlık suçunun Anayasa’nın 76. maddesinde sayılan suçlardan olması nedeniyle bu suça ilişkin mahkûmiyet bilgilerinin adlî sicil arşivinden silinmesine yasal olanak
bulunmayıp, 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında, 11.04.2012 günü yürürlüğe giren 6290 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile Anayasanın 76. maddesi ile bazı özel kanunlarda yer alan ve bir hak yoksunluğuna neden olan mahkumiyetlerin, yasanın 12. maddesinin 1. fıkrasındaki koşulların oluşması halinde arşiv kaydından silinmesi olanaklı duruma gelmekle birlikte, kanun yararına bozma yasa yolu ile karar tarihinde yürürlükte bulunan gerek usul, gerekse maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi mümkün olup, ilgilinin arşiv kaydının silinmesi talebinde bulunduğu ve mahkemece silinmesine karar verildiği tarihte, Anayasa’nın 76. maddesinde sayılan suçlardan olan hırsızlık suçuna ait mahkumiyet bilgilerinin adli sicil arşivinden silinmesine yasal olanak bulunmadığından ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.04.2010 gün, 2010/6-46, 2010/93 sayılı kararında belirtildiği üzere, cezanın erteli olması da durumu değiştirmeyeceğinden kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (…) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 24.07.2012 gün ve 2012/ 376 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.