YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9665
KARAR NO : 2015/10240
KARAR TARİHİ : 12.05.2015

Tebliğname No : 6 – 2013/185659
MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/04/2013
NUMARASI : 2010/253 (E) ve 2010/408 (K)
SUÇ : Hırsızlık, hakaret, görevini yaptırmamak için direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 50. maddesinin 2. fıkrasında hapis ve adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği öngörülmüş olmakla birlikte, takip eden 3. fıkrada, daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyip, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olanlar yönünden kısa süreli hapis cezasının birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu öngörülürken, seçenekli cezalar yönünden herhangi bir kısıtlamaya yer verilmediğinden, mahkemece yaşı küçük sanık hakkında seçenek cezalardan hapis cezası tercih edilip, takdir hakkının adli para cezasına çevrilmesi yönünde kullanılmasında yasaya aykırılık bulunmamakla, tebliğnamenin, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1., 230. ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve hakaret suçlarından yapılan uygulamada TCK’nın 31/2. maddesi yerine aynı Kanun’un 31/3. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.