YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11275
KARAR NO : 2015/16092
KARAR TARİHİ : 28.09.2015
Tebliğname No : 8 – 2014/216702
MAHKEMESİ : Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/02/2014 20/03/2012
NUMARASI : 2014/19 (E) ve 2014/73 (K) 2011/433 E, 2012/354 K
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi kurum vekilinin sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasından usulüne uygun olarak haberdar edildiği ancak şikayetçi kurum vekili tarafından duruşmalarda ya da dilekçe verilmek sureti ile katılma isteminde
bulunulmadığı ve şikayetçi kurumun katılan sıfatını almadığı, bu nedenle sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan 20/03/2012 tarihli hükmün davaya katılmaması nedeniyle temyize hakkı olmayan şikayetçi kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay’a gönderilen dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2013 tarih ve 2013/206847 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanun gereğince işlem yapılmak üzere mahalline iade edilmesi üzerine mahkemece sanık hakkında verilen 13/02/2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Şikayetçi kurum vekilinin sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 20/03/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Şikayetçi kurum vekilinin, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve 5271 sayılı CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince şikayetçi kurum adına davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Şikayetçi kurum vekilinin sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 13/02/2014 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin yapılan incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan 20/03/2012 tarihli ilk hükmün davaya katılmadığı için temyize hakkı olmayan şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği halde, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine verilen 13/02/2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve beraat kararında uyarlama yargılamasının da yapılamayacağı anlaşılmakla; şikayetçi kurum vekilinin konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.