Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/11612 E. 2018/4344 K. 11.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11612
KARAR NO : 2018/4344
KARAR TARİHİ : 11.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk …’nun nüfus kaydına göre 28.05.1997 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle, 18.01.2013 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar … ve … hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I) Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar … ve … hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar … ve …’a soruşturma aşaması için yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, yasal zorunluluk bulunmadığı halde sanıkların adli kontrol talebi ile sorguları esnasında mahkemece sanıkları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve ileride haksız çıkmaları durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine ilişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde, sanıklara bu ihtarat yapılmadan yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine ve suça sürüklenen çocuk … hakkında da soruşturma ve kovuşturma aşamasında CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden “soruşturma aşamasında müdafi gideri olan 516,00 TL, yargılama aşaması zorunlu müdafi gideri olan 310,00 TL ” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II) Suça sürüklenen çocuk … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk …’nun mala zarar verme suçundan eylemine uyan 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 19.01.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.