YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13944
KARAR NO : 2015/15800
KARAR TARİHİ : 17.09.2015
Tebliğname No : 8 – 2014/288821
MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/04/2014
NUMARASI : 2007/333 (E) ve 2014/400 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan
değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, kurum tarafından öngörülen zarar miktarının “33.120,64 lira” olması, bilirkişi tarafından tespit edilen gerçek zarar miktarının ise 13.634,75 lira olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle katılan kurumdan sanığın kalan zararı ödeyip ödemediği sorularak, ödemiş ise sanık hakkında 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. ve CMK’nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödememiş ise sanığa belirlenecek makul bir süre içerisinde “bilirkişi tarafından tespit edilen normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedeli olan 13.634,75 TL’yi ödeyerek kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.