YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1442
KARAR NO : 2017/7523
KARAR TARİHİ : 11.07.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Kolluk görevlilerince 23.02.2008 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre şüphe üzerine yakalanan sanığın üzerinde taşıdığı çuvallar incelendiğinde içinde elma ve portakalların olduğunun görüldüğü ve sanık ile yapılan görüşmede sanığın çaldığını ikrar ettiği ve yapılan araştırma neticesinde şikayetçiye ulaşıldığının ve suça konu malzemelerin şikayetçiye teslim edildiğinin belirtildiği, sanığın soruşturma evresinde alınan ifadelerinde kolluk kuvvetlerine suça konu meyveleri nereden çaldığını gösterdiğini beyan ettiği, kovuşturma evresinde alınan ifadesinde ise soruşturma evresinde verdiği beyanından farklı olarak suça konu meyveleri çalarak evine götürdüğünü beyan ettiğinin ve gerekçeli kararda sanığın kovuşturma evresinde verdiği beyana göre suça konu malları şikayetçiye teslim etmediğinin kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçi ve tutanak düzenleyicileri tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın yer gösterip göstermediği, suça konu malların teslim edilip edilmediği çelişkiye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulup sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Gerekçeli kararın hüküm bölümünde sanık hakkında duruşmada gözlemlenen tutum ve davranışları lehine indirim kabul edilerek TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin TCK’nın 29. maddesi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.