Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/15441 E. 2015/19326 K. 27.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15441
KARAR NO : 2015/19326
KARAR TARİHİ : 27.10.2015

Tebliğname No : 8 – 2014/361681
MAHKEMESİ : Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/03/2014
NUMARASI : 2011/401 (E) ve 2014/303 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında 01/01/2010 tarihli tutanak nedeni ile açılıp temyize konu dosya ile birleştirilmesine karar verilen 2012/720 E. -2013/111 K. sayılı dosyasına ilişkin olarak; 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak aynı Kanun’un 147 ve 191. maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, “yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu değerlendirilip, katılan kurumun 18.06.2012 tarihli yazısı ile ödeme yapılmadığını bildirdiği ancak sanığın temyiz dilekçesinde 5000 TL ödeme yaptığını beyan etmesi ve ödeme yaptığına ilişkin belge sunması karşısında; öncelikle katılan kurumdan ödemenin olup olmadığı sorulup ödeme yapılmış olması halinde, yapılan ödemenin bilirkişi tarafından hesaplanan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını karşılayıp karşılamadığı belirlenip, zarar karşılanıyor ise sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, karşılamıyor ise sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “katılan kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan vergisiz ve cezasız gerçek zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.