YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16459
KARAR NO : 2018/4634
KARAR TARİHİ : 17.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Sanıklar … ve … yönünden, müştekinin 25.10.2013 tarihli celse de, tüm zararının kovuşturma aşamasında karşılandığını belirtmesi karşısında; sanıklar hakkında, üzerlerine atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık … yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, müştekinin tüm zararının kovuşturma aşamasında giderildiği ve adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil eden bir sabıkası olmadığı anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözününde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ”müştekinin zararı giderilmediğinden ve sabıkası olduğundan CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının uygulanmasına takdiren yer olmadığına” biçimindeki yasal ve dosya ile uyumlu olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.