YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1802
KARAR NO : 2018/1319
KARAR TARİHİ : 15.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/744 Esas-2008/749 Karar sayılı ve 26/06/2008 tarihli ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda hırsızlık ve ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine “ Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/744 Esas-2008/749 Karar sayılı ve 26/06/2008 tarihli ilamda hırsızlık suçundan dolayı sanık hakkında hükmolunan 6 ay hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu ile sanık … hakkında hırsızlık,konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
a) Dosya içeriğinden olay günü 19:30-23:00 saatleri arasında müştekiye yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemlerinin gerçekleştiğinin anlaşıldığı,sanık …’ın kullandığı 0 … …. … numaralı telefon hattının olay günü saat 18:14-22:25 arası Bismil ilçesi ile Diyarbakır ili baz istasyonlarından sinyal aldığının TİB kayıtlarından tespit edildiği, sanık …’ın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmaya yeterli delil bulunmadığı, ancak suça konu cep telefonunun suçtan sonra ilk kez sanık …’a ait cep telefonu hattında kullanıldığı, atılı eylemin TCK’nın 165. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) (2-a) nolu bozma nedeni dikkate alınarak, sanık …’in atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlememesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanamayacağında zorunluluk bulunması,
c) Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/744 Esas-2008/749 Karar sayılı ve 26/06/2008 tarihli ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda hırsızlık ve ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
d)Sanık …’ın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan Diyarbakır 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2007 tarih 2006/169 Esas-2007/211 Karar sayılı ilama konu 6 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.