YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1948
KARAR NO : 2018/283
KARAR TARİHİ : 25.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Her ne kadar sanık … hakkında da tebliğname düzenlenmiş ise de; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen en son ve aynı zamanda Mernis adresine 20/05/2014 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ edilmiş olması ve sanık … hakkında verilen hükümlerin süresinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesi karşısında, sanığın 22/08/2014 tarihli temyiz veya eski hale getirme mahiyetinde olmayan dilekçesinde herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek infaza ilişkin olan bu dilekçenin mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.