YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2453
KARAR NO : 2018/788
KARAR TARİHİ : 06.02.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilip 21/10/2013 tarihinde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30/10/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
III-Sanık … hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
IV- Sanık … hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık …’in aşamalarda alınan savunmalarında yanında tanık … … bulunduğu sırada sanık …’nun yanına gelerek kendisine olan borcunu ödemek için hurda vereceğini söyleyerek katılanın depolarının bulunduğu yere kendisinin götürdüğünü, suça konu eşyaların ele geçirildiği …’a hurdaları sattığı sırada yanında sanık …’nunda bulunduğunu ve sanık …’un …’a suça konu malzemeleri kendisinin sattığına ilişkin imzalı belge verdiğini beyan ettiği, sanık …’ın aşamalarda alınan savunmalarında ise sanık …’nu tanımadığını, sanık …’in suça konu malları kendisine gösterdikten iki gün sonra almaya gittiğinde … ‘in yardım için birisini çağırdığını beyan ettiği,sanık …’un aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini kendisine iftira atıldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında sanık …’dan sanık …’in savunmasında bahsettiği şekilde sanık …’ndan suça konu malzemeler ile ilgili belge alıp almadığı sorularak gerekmesi halinde … ile sanık … yüzleştirilip sanık …’in yanında gördüğü kişinin … olup olmadığı sorularak sanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılıp, giderilemediği taktirde de, hangi beyana neden üstünlük verildiği denetime olanak verecek şekilde, karar yerinde tartışılmadan, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi
2- İddianamede sanık hakkında katılana yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/1 maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden, sanığa ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.