YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4976
KARAR NO : 2018/1033
KARAR TARİHİ : 12.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iftira, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak, bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Mağdur …’ın 10/08/2012 tarihli kolluk ifadesinde sanığın konuşmak için istemesi üzerine cep telefonunu sanığa verdiğini daha sonra sanığın telefonu kendisine iade ettiğini ve hemen ardından sanığın suça konu cep telefonunu elinden alarak bisikletiyle oradan uzaklaştığını beyan etmesi ve 23/09/2013 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında da soruşturma sırasında verdiği ifadelerin doğru olduğunu belirtmesi karşısında, sanık …’nin eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,
2- Sanıklar hakkında hükmün gerekçe kısmında sanıklara verilen cezalardan takdiren indirim yapılmasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkralarında sanıklar hakkında takdiren indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,
3- Hükmün gerekçe kısmında her iki sanık için de cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinine karar verildiği belirtildiği halde, sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hüküm fıkrasında sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,
4- Katılan …’ya yönelik işlenen iftira suçu bakımından hüküm fıkrasında, atılı suçun müşteki …’a yönelik olarak işlendiği belirtilerek hükümde karışıklığa yol açılması,
5- Sanık …’nin adli sicil kaydında yer alan Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2010 tarih ve 2008/815 Esas – 2010/1211 Karar sayılı ilamına konu basit hırsızlık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa’nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, UYAP kayıtları incelendiğinde anılan dosyada 08/11/2017 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlandığından kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğünün de bulunmadığı nazara alındığında sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.