Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/7500 E. 2017/11570 K. 09.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7500
KARAR NO : 2017/11570
KARAR TARİHİ : 09.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun’un 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk …’un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Fiilin işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK.nun 142/1-e maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun’un 31/2 maddesi yerine 31/3 maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
3-Dosya kapsamına göre müştekinin karşılanmasını istediği bir zarar bulunmadığını beyan etmesi karşısında, adli sicil bilgisine göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun belirlenerek karar yerinde CMK’nın 231. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.