YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8460
KARAR NO : 2017/10881
KARAR TARİHİ : 30.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesi yerine aynı Yasa’nın 116/1-4. olarak gösterilmesi sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydında bulunan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarih ve 103 – 425 sayılı kararında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında tekerrür esas alınan Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/12/2011 tarih ve 258 – 1146 sayılı kararına konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarih ve 103 – 425 sayılı kararının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,
2-Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki “Cezanın infazından sonra sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesine” ilişkin bölümün ve 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınarak hükümde gösterilen Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/12/2011 tarih ve 258 – 1146 sayılı kararının hükümden çıkartılarak tekerrüre esas alınan karar yerine Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarih ve 103 – 425 sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 Sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/12/2011 tarih ve 258 – 1146 sayılı kararına konu 500,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.