YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9835
KARAR NO : 2017/11190
KARAR TARİHİ : 02.11.2017
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yozgat Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/596 – 2012/234 sayı ve 01.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/04/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 18/08/2012 tarihinde hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 28/03/2013 tarihinde 5237 sayılı TCK ‘nın 177/1 maddesinde tanımlanan hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 21/05/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine Yozgat Sulh Ceza Mahkemesi’nin 01.03.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 177/1 maddesinde tanımlanan hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 75. maddesi ile önödeme hükümleri kapsamına alındığı, ancak sanığın denetim süresi içerisinde 09.05.2013 tarihinde işleyip önödeme ve uzlaştırma kapsamında olmayan ve kesinleşmiş olan Yozgat 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/559-863 sayılı kasten yaralama suçuna ilişkin başka ilamının da olduğu nazara alındığında hükmün açıklanmasının şartlarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 144/1-b maddesinde düzenlenen bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.