YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11437
KARAR NO : 2018/13830
KARAR TARİHİ : 21.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Her ne kadar Dairemizin 11/06/2015 tarihli ilamındaki 2 numaralı bozma sebebine karşı direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de; yeni gerekçeler gösterilmesi nedeniyle verilen kararın eylemli uyma sonucu verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Suça konu mağazadan 19,90 TL değerindeki tshirt’ün çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; 11/06/2015 tarihli bozma ilamımızdan ve mahkemenin bozmaya uyarak vermiş olduğu 22/12/2015 tarihli karar tarihinden sonraki Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun anılan ilamından sonra dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında; sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,
2- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.