YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12460
KARAR NO : 2017/12427
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 29.01.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Suça konu park halindeki, camları kapalı ve kapıları kilitli aracın tespit edilemeyen bir şekilde kapısının açılıp düz kontak yapılarak çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (e) bendiyle uygulama yapılması,
b) Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek
üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, dava konusu olayda ise; küçük bir kız çocuğunu alıkoyma suçunun soruşturması yürütüldüğü sırada beyanına başvurulan suça sürüklenen çocuğun mağdura ait park halindeki aracı çalıp bir süre gezdikten sonra 3-4 sokak arkaya terk ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 146/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek cezadan indirim yapılması,
c) Kabule göre de;
TCK’nın 142/1-e ve 143. maddeleri gereğince tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden 146. madde gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken 2 yıl 9 ay 22 gün yerine, 2 yıl 9 ay 12 güne ve bu miktar üzerinden 31/3 ve 62. maddeler gereğince yapılan indirimlerle sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 21 gün yerine 1 yıl 6 ay 16 gün olarak eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.