YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/13581
KARAR NO : 2018/14855
KARAR TARİHİ : 05.12.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılanın, suça konu cep telefonunun sanık tarafından çalındığını beyan etmesine karşın, sanığın baştan itibaren üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; katılana ait telefonun suç tarihi ve suç tarihinden sonra sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmadığının tespiti halinde kimler tarafından kullanıldığı belirlenip, suça konu cep telefonunu ne şekilde elde ettikleri ve sanık ile irtibatlarının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Dosya içeriğinde suçun işlendiği yeri gösteren herhangi bir kroki ve fotoğraf bulunmaması karşısında, sanığın suça konu eşyayı aldığı yerin, olay tarihi itibarıyla binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerekirse keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yerin bina eklentisi niteliğinde ise eylemin TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırmayla yazılı şekilde TCK’nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,
b) Suça konu yerin TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde ise;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.